Blog, Levenslessen van de pa

Wiskunde en micro-beleggen om rond te komen

server

-Levenslessen van pa Wambacq-

Het was meestal de achterkant van een enveloppe of brief dat gebruikt werd om de rekening mee te maken. Regelmatig zag ik mijn pa optellen wat we nodig hadden. Verschillende scenario’s uitwerken en dan kijken of het lukte met die kleine 900 euro per maand. Hij deed dat meestal luidop met af en toe een ‘godverdomme’ achter een gepreveld getal. Uitgaven temmen was zware hersengymnastiek.

Mijn pa is een grote fan van De Tijd. Toen heette die krant nog “De Financieel Economische Tijd”. Het was een dure krant en we konden dat niet altijd kopen, maar als mijn pa een interessant bericht zag op Teletekst over de beurs of een bedrijf, dan hoorde ik hem de afweging maken om de krant erbij te halen. En dan zat hij daar met de leesbril op de neus met grote aandacht de krant te lezen. Dat duurde meestal een ganse dag waarbij hij mij dan als klankbord gebruikte over de dingen die hij gelezen had. De Tijd lezen was eigenlijk ook een statement voor mijn pa. Het enige echte onafhankelijke dagblad met weergave van de feiten. Daar konden de andere gazetten, bezoedeld door de katholieken of de socialisten, nog veel van leren!

Ik begreep er in het begin geen jota van waarmee die bezig was en ik begreep eerlijk gezegd op die leeftijd ook maar weinig van wat er in die krant allemaal geschreven stond. De kleine lettertjes op het zalmroze dansten voor mijn ogen. Ik besloot in de bibliotheek een boek te lenen over de werking van de beurs voor beginners. Een fantastisch boek waarin op simpele wijze uitgelegd werd hoe aandelen werken en hoe prijsschommelingen ontstaan. Het begon stilaan duidelijk te worden. Mijn pa gebruikte de logica van beleggen en het doen van investeringen in zijn dagelijks leven en… de supermarkt. Hij zag de supermarkt als de beurs waar je uitgedaagd wordt om zoveel mogelijk op het momentum te gaan kopen.

“Elke, ik zie dat de koffiemarkt in de problemen gaat komen. De oogsten zijn niet goed geweest en de prijzen gaan stijgen. We moeten de prijs per kilo in de Colruyt in de gaten houden”. De achterkant van een enveloppe werd er weer bijgehaald  en er werd uitgerekend hoeveel koffie wij op een jaar dronken. Dat resulteerde in ongeveer 25 blikken van een halve kilo. Een volgende uitdaging was de houdbaarheidsdatum, want als het promotie was in de winkel, dan had mijn pa al ontdekt dat de waren niet altijd even lang houdbaar zijn. De rekken in de winkel werden uitgekamd om de blikken te vinden met lange houdbaarheid. En die belandden in het winkelkarretje. Het winkelen moest ook efficiënt gebeuren en met een groot tempo snelden we door de supermarkt waarbij soms andere klanten een duw kregen. Slaapkoppen! Tijd is geld en het moet hier vooruit gaan!

Investeren in een grotere hoeveelheid eten om geld te besparen zorgde ervoor dat er sommige maanden op andere dingen ingeboet moest worden. De meest makkelijke manier om geen geld op te doen was thuis blijven en activiteiten verzinnen die gratis waren. Boeken lezen, muziek luisteren en films kijken uit de bibliotheek bijvoorbeeld. We hadden geen kabeltelevisie, want dat was te duur. Wel zo’n antenne die op de zolder stond en afhankelijk van de richting waarnaar je ze richtte kon je een post vangen. Dat was toen de BRT of de RTBF met meestal wat ruis in het beeld.

Naast het micro-beleggen in eten en het thuis blijven, was er ook nog de olympische sport om zoveel mogelijk premies en allerhande toelagen te scoren. Dat was soms een fulltime job van mijn pa om alle overheidsdiensten te bekijken en te zien of er voor onze familiesituatie geen voordelen waren. En dan de formulieren invullen en de aanvragen doen. Wachtrijen trotseren en ambtenaren die schaapachtig staan te kijken naar hun eigen uitgevonden monsterdocumenten. Toch  even de collega bevragen omdat hij even zelf de weg kwijt was in het toelagen-labyrint. Ondertussen een gesprek met een tas koffie in de hand over het mooie kleedje dat Lilianne tijdens de middagpauze gekocht had in de veldstraat. Ik hoorde dan mijn pa de woorden ‘kloefkapper’ en ‘soepkieken’ mompelen. De werkdag zat erop.

Of de technieken van mijn pa altijd even succesvol waren? Als de berekening juist was en ook het gedrag erna klopte met de prognose. Soms hadden we gewoon teveel eten gehamsterd. We bleken bij nader inzien toch niet zoveel confituur te eten dan uitgerekend.

Het is de confituur die trouwens ten huize Wambacq eens een beurscrash heeft teweeg gebracht. Ik was nog maar net het huis uit, of mijn pa belde op in alle staten.

“Elke…Ge kunt u niet voorstellen wat ik hier heb meegemaakt! Het is te extreem voor woorden”

“Wat is er gebeurd?”

“Het is niet te geloven…! Ik hoorde een grote klap beneden. Ik dacht dat het huis ging instorten! Het zijn de potten confituur…”

Ik kneep mijn ogen toe en liet mijn pa uitspreken.

“De pluggen hebben het begeven en al die hankskes zijn ineengestort. Het zijn die hankskes met de potten confituur en het is hier miserie!” Voor de lezer die zich afvraagt wat een ‘hangkske” is, dat is het Aalsters voor “legplank” en de manier waarop het woord werd uitgesproken deed al vermoeden dat de situatie een hysterisch gevoel deed opwellen.

De wanhopige uitlating van mijn pa was niets overdreven, want wij hadden véél confituur. Confituur met fructose en 55% fruitgehalte. Van die goede kwaliteit en dat bleef lang goed. Ik denk dat het bijna honderd potten geweest waren. Toen ik terug naar huis ging om het rampengebied te aanschouwen zag ik de ernst van de zaak. Grote gaten in de muur met krom getrokken vijzen en pluggen die er uitgerukt waren. De wetten van de fysica zijn genadeloos. Witte planken die op de grond gestuikt waren en dan…een grote berg confituurpotten in het midden van de ruimte. De onderste waren stuk en de gelei plakte met grote kwakken op de vloer. Hoe dit ooit op te kuisen? We konden niet anders dan reageren met de slappe lach en de moed  om alles op te ruimen en een aantal potten te redden van de vuilbak.

Het was de tragedie van het leven. Uitrekenen en beleggen om elke maand rond te komen. Het fonds van de confituur was een verlieslatende investering. De context zat daar even niet goed. Take your losses and move on…

Dan maar eens nadenken over hoe verwarming te besparen. Nu we een goede les in de fysica hebben gehad met het confituurdrama, is het tijd om dit eens in ons voordeel te gaan toepassen. Warmte stijgt. Beneden stond er een kachel om een kleine ruimte te verwarmen. Boven was er niet echt verwarming, maar we zaten er wel regelmatig. Hoe met één kachel een gans huis verwarmen? De simpele oplossing was het inschakelen van een boormachine met een grote cilinder. De houten vloeren werden doorboord waardoor er grote gaten ontstonden met een diameter van meer dan 10 cm net boven de kachel die beneden stond. De kater gebruikte nadien de gaten om zijn kop in te steken en te kijken of we al dan niet zijn eten aan het bijvullen waren beneden. Erg handig.

Ook van de mazout werd er een grafiek bijgehouden en gespeculeerd om op het dieptepunt te kopen. Om dit grote bedrag op het juiste moment te kunnen leggen, werd er dus geld opzij gezet via de besparingen die gerealiseerd waren met het slim kopen van eten en het thuisblijven. Er moest ook bespaard worden op het warme water, dat er eigenlijk niet altijd was. We hadden wel een bad, maar er was voor een hele periode geen boiler op aangesloten. Een kom van Weck bleek een oplossing te zijn voor het probleem. De potten dienen eigenlijk om groenten in te steriliseren en zijn gigantisch groot. Twee van die potten werden op de kachel gezet en gevuld met water. Na een paar dagen was dat water in de winter gloeiend heet. De potten gaven op hun beurt warmte af en het water werd gebruikt om in bad te gieten.

En zo ging het leven verder. We hadden niet veel geld, maar er was wel elke dag eten dat vers klaargemaakt werd. Elke dag stelde een bepaald probleem dat opgelost moest worden en dan werd er gerekend en creatief nagedacht. Soms met succes en dan weer niet…

Dit is het tweede deel van de mini-reeks “levenslessen van pa Wambacq”. Lees de vorige blog via deze link

2 thoughts on “Wiskunde en micro-beleggen om rond te komen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s