Blog, Levenslessen van de pa

Levensbeschouwing om u niet te laten verfasen

knight rider

-Levenslessen van pa Wambacq-

Mustapha roerde in de stoofpot en het aroma van ras el hanout vulde de ruimte. Mijn pa was even naar het toilet en Mustapha keek mij aan.

Als je afgestudeerd bent, dan kun je een job vinden en een normaal leven hebben. Je pa is een speciaal geval. Wij zijn allemaal speciale gevallen, maar jij kunt een heel goed leven hebben en niet worden zoals wij. Ge kunt naar de andere kant gaan..“.

De woorden van Mustapha waren in een geduldig Frans waarop ik een “oui, je sais” antwoordde. Het weerspiegelde een berusting in het noodlot en tegelijk de wens dat het allemaal anders kan. Anders voor de volgende generatie, want voor hen was het te laat. Jongens die in de jaren ’70 en ’80 moesten opboksen tegen vooroordelen. Zwarte schapen van de straat die telkens eruit gepikt werden voor een paspoortcontrole.

De familie van Mustapha woonde in Molenbeek en daar gingen we regelmatig eens langs. Mijn pa leerde mij hoe ik in Molenbeek over de straat moest lopen. Na vijf uur ’s avonds veranderde het straatbeeld. Andere mensen namen het over. Mannen gingen naar het theehuis. Ik leerde om mijn blik naar de grond te richten als er  jongens voorbij kwamen. Goed doorstappen en tegelijk zelfvertrouwen uitstralen. Je moet doen alsof je hier woont. Toon respect voor deze gemeenschap. We gingen naar het offerfeest en we werden warm ontvangen in een rijhuis. Iedereen vierde feest tussen de plooien van de dagelijkse zorgen. Familie was hun grootste rijkdom.

“Er zijn veel jongens die hier leven die ten einde raad zijn. Dan doen ze domme dingen. Dat heeft niets met de Islam te maken, maar met de situatie waarin ze zitten.

Thuis stonden de Koran, De Bijbel en een reeks humanistische werken broederlijk naast elkaar. Mijn pa deed een paar pogingen om Arabisch te leren om de Koran ook in die taal te kunnen lezen, maar dat bleek te moeilijk te zijn. Dan maar een beetje muziek luisteren van populaire Arabische muzikanten. Wist je dat er in die Arabische muziek véél meer tonen zitten dan bij ons? Bij de Indische muziek is dat ook…Hij wou zijn beste vrienden beter leren kennen en dat was één van de manieren om zich in te leven. Onderdompelen in cultuur en geloof en daar dan eens over nadenken. “Elke, je moet altijd de bronnen nagaan om u niet te laten verfasen. Ze maken ons veel wijs in de gazet!

Zelf is hij atheïst in hart en nieren. “Als Darwin zegt dat de mens afstamt van een aap, dan is God een aap,” redeneerde hij logisch en prompt werd een compromis gesloten tussen alle theologische en wetenschappelijke wijsheden op het boekenrek.

Als we niet bij Mustapha waren, dan gingen we bij Jean-Paul. Jean-Paul woonde toen in Hansbeke en hij was één van de gevallen engelen. Hij had een paar jaar filosofie gestudeerd in Gent en na zijn wilde jaren in de marge beland en zich voor een deel losgerukt uit zijn mondaine afkomst. Het kleine huisje op de boerenbuiten had een pad van Sangria-flessen. Bij Delhaize was Sangria goedkoper dan rode wijn en dat smaakte nog goed ook. Hij dronk een aantal flessen per dag; en toch kwam hij op de één of andere manier meestal erg nuchter over. Tijdens de winter bleef hij in bed zodat  de kachel niet moest branden en tijdens de zomer zaten ze meestal in de verwilderde tuin. Het was er een stort en iedereen maakte grappen over de constructie van flessen die in een stal achteraan opeengestapeld stonden en een man konden doden als de deur werd opengedaan. De redevoering werd na de grapjes ingezet. Het onderwerp van discussie werd telkens spontaan ingeleid. Ze lagen regelmatig wakker van hoe het verder moest met onze democratie, het onderwijs, armoede, de overheid als systeem, … Het waren salons waarbij de vrienden, licht bezoedeld, hun hersenen uitdaagden om de problemen van de wereld op te lossen. De verontwaardiging hield ze scherp.  “We zitten misschien  aan de bodem van de maatschappij, maar we laten ons tenminste niet verfasen door al die smeerlappen die de mensen dom houden.” Een manier van verzet door neer te zitten en te discussiëren.

Ik volgde als kind de discussies en de bekommernissen waarmee ze zaten. Ik zag dat er weinig verschil was tussen het leven in Molenbeek en dat in Hansbeke. Lachen en gieren om de stoten die ze tegenkwamen. Mustapha die ergens in Brussel een auto op de kop getikt had met Knight Rider allures en helemaal in de huid kroop van Michael Knight door de lichtknoppen om te toveren tot turbokrachten. Jean-Paul die een boek schreef  in potlood, niet verder raakte dan dertig pagina’s en daar zelf smakelijk om moest lachen. Filosofen denken teveel.  Roepen en tieren op de absurde maatschappij waarin ze zaten. Zoeken naar zingeving en een toegevoegde waarde.

“De mens onderscheidt zich van de dieren door haar moreel handelen, Elke. Denk voor uzelf en neem het leven zelf in handen. Maar denk niet te lang. Ge moet eigenlijk niet denken, maar wéten. Laat u niet verfasen.”

 

 

 

1 thought on “Levensbeschouwing om u niet te laten verfasen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s