Blog, Levenslessen van de pa

Vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid. Denk daar maar eens over na…

vrijheid_gelijkheid_en_broederschap1-646x350

-Levenslessen van pa Wambacq-

Vrijheid

Het blauwe licht van de combi flikkerde in de duisternis. We zaten in een oude koeienstal en keken door de deurspleet. Pa fluisterde dat we stil moesten zijn. We moesten wachten tot ze weg waren. De huiszoeking was van korte duur. Een bezorgde zucht. We slopen naar de auto en reden voorzichtig naar huis. Pa keek regelmatig in het rond. De kust leek veilig. Opgejaagd wild en een zwaard van Damocles boven het hoofd. Ze hadden er al mee gedreigd mij af te pakken. Mij te plaatsen naar een pleeggezin. Maar dat ging niet gebeuren. Het instinct van de veteraan kwam boven. Overleven. Het raderwerk hierboven moest op volle toeren draaien. De warmte in het huis van Moorsel trok weg. De charme van de moestuin en het knutselen werd vervangen door angst. Ook bij ons was er een huiszoeking geweest. Brieven die opengescheurd waren en alles lag er een beetje rommelig bij. Vrienden bleken infiltranten te zijn. In de oorlog sta je alleen, mijn kind.

Gelijkheid

Aalst werd verlaten voor Gent. Gent was niet gelijk aan Aalst. In grote steden zijn de mazen van het net iets groter. De verhuis ging gepaard met een toekomst van meer dan twintig jaar kluizenaarschap. Om vrij te kunnen leven, moet je kalm blijven. Althans, in dit geval. Gelijkheid is opgaan in de massa en niet meer verschillend zijn. We hoeven niet verschillend te zijn. Dat stemt tot nadenken. Opgejaagd wild temt vanzelf; dood of levend. Geboren in de bourgeoisie, geleefd op de straat om dan uiteindelijk te schuilen in een hok. Gelijkheid gaat niet over rang of stand, maar de mate waarin je van de trap tuimelt en terug naar boven klimt. En soms ligt de keuze bij de tussenverdieping om zichzelf onzichtbaar te maken.

Eenvoud siert en een mens heeft feitelijk niet veel nodig om te leven.

Het huis vulde met boeken. De bibliotheek werd een wekelijkse uitstap en in een ruimte van twee meter bij vier hadden we een blik op de wereld. Het leven werd gereduceerd tot haar naakte kern. Ademen, boeken lezen en tussendoor een hoestbui. Eenvoud siert en een mens heeft feitelijk niet veel nodig om te leven. Een monoloog van het geschrift in de dagelijkse verbeelding.

Broederlijkheid

Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn. De ruimte kreeg muziek. De stilte doorbreken. Af en toe kwam er eens een vriend langs. Eten en drinken werd op tafel gezet en de overpeinzingen van de kluizenaar kreeg een publiek. Soms doordachte redeneringen, soms diepe emoties die eruit moesten. Piano. Forte.

‘Wist je dat Robespierre feitelijk de uitvinder is van terreur? De man zag overal corruptie en verraad. Wie onvoldoende zijn best deed in de geest van de revolutie, moest onder het nationale scheermes.’

Pa had iets met de Verlichting en de Franse Revolutie. De pijn van niet gewaardeerd te worden en de strijd naar een rechtvaardige samenleving. Kunnen mensen die elkaar niet kennen elkaar als gelijke zien? Als ze dat kunnen, dan krijgen ze veiligheid er gratis bij. Een simpel gegeven.

‘De ondergang van de mensheid zal te danken zijn aan zijn domheid en gebrek aan logisch redeneervermogen!’ De pa had het door, nu de rest nog. Uit de platenbak werd een cd van Ministry gevist en op volume 10 daverde The Land of Rape and Honey het huis binnen. Wie het moest horen, had het gehoord.

Denk daar maar eens over na…

Het portret van Robespierre lag naast een asbak vol sigarettenpeuken. Op het hoofd van het schrikbewind lagen sporen van gemorste as. Er werd over nagedacht. Hoe eenvoudig het is om binnen, in het veilige salon alle waarden op een rij te zetten. En daarna stappen we buiten. Vloekend op god en de kleine dingen. Binnen zetten we de wereld op pauze. Buiten lopen we verloren. En daartussen zit een dunne lijn waarbij subtiel de actie wordt overgelaten aan de volgende generatie.

Vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid. Denk daar maar eens over na.

Dit is het vijfde en laatste deel van de mini-reeks “levenslessen van pa Wambacq”. Lees de eerste blog via deze link.

2 thoughts on “Vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid. Denk daar maar eens over na…”

  1. toch blijft het even onontbeerlijk af en toe Robespierre boven te halen vooraleer je de eenzaamheid van je eigen gelijk instapt, zeker als je in gedachten houdt dat een Robespierre ook geleid heeft tot een Stalin, maar misschien evenzeer tot een Ghandi. Moraal van het verhaal: je blijft meester van je eigen invulling…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s