Blankenberge

De bende van de zeemeeuw

Het Oosterstaketsel lag er vredig bij. Het zeewater klotste tegen de steigers, maar onderaan was er gewoel. De voorzitter zat al klaar op de golfbreker. Hij was dik en trots. Hij had zijn reputatie te danken aan de ontdekking van de open containers van de Croky fabriek. Hij was nu een drukke zakenman die wekelijks naar Wallonië vloog om grote hoeveelheden chips te exporteren naar de kust. Hij had een speciale techniek ontwikkeld om eerst de chips voor te kauwen en dan in zijn grote bek over te brengen naar zijn hongerige volgers. Op woensdag bleef hij langer weg, maar kwam wel  telkens met een grotere buit terug. In de Waalse containers at hij dan zijn buik rond om vervolgens in Blankenberge alles over te geven.  Doorheen de jaren was zijn maag uitgezet waardoor zijn omzet mooi steeg. Hij boerde goed. In Het Laatste Nieuws verscheen ooit een artikel dat hij illegaal een minnares voedde in Oostende. Maar we  zijn hier nu in Blankenberge. Back to business.

‘Dames en heren, welkom op de algemene vergadering. Het klopt dat we één agendapunt hebben?’ Albatros Huxley bekeek het gedroogde zeewier met de agenda.

‘Jawel, voorzitter. Morgen is het terug zondag. We gaan dan de vuilniszakken aanvallen, maar er is onenigheid over de Angry Birds.’  De ondervoorzitter was een bruine zeemeeuw die afstammeling was van Coco Wright. Coco had, sinds het ontstaan van de groene vuilzakken, een manier ontdekt om schuin in de zak te pikken en dan snel achteruit te springen. Op die manier gingen de zakken makkelijker open. Sindsdien doet elke zeemeeuw aan de Belgische kust op die manier aan vuilnisprikken. Hij stierf echter een tragische dood toen hij een geïnfecteerde hamburger in de molenstraat had opgegeten. Moge zijn ziel rusten in vrede…

Wat is het probleem met de Angry Birds?‘ De voorzitter keek zijn volgers onderzoekend aan.

De zeemeeuwen gilden door elkaar.

Stilte!

Roger trappelde naar voor en schraapte zijn keel. ‘Mijnheer de voorzitter, de zwarte vogels pikken telkens de helft van onze buit in. Ze vragen nu om ook als eerste aan de vuilzak te mogen pikken. Maar waar gaat dat eindigen? Voor we het weten zullen ze met alles weg zijn!

De zeemeeuwen fladderden boven de pier en in de verte, boven de weststraat, zagen ze de zwarte vogels al cirkelen. Ze maakten zich nu al klaar om morgen toe te slaan.  Het was niet te verbazen dat de  vogels terrein wilden inwinnen. Sinds Sportland op de dijk een machine heeft waar de Angry Brids via grote grijpers ter wereld komen, is het hek van de dam. De mensenwezens hebben ze als mascotte omarmd. De ondervoorzitter had ontdekt dat de zwarte vogels blijkbaar over rare krachten beschikken. In Sportland zag hij er ooit eens één ontploffen en een gans staketsel opblazen.

We moeten de Angry Birds te vriend houden. Je weet niet tot wat die vogels in staat zijn…‘ De ondervoorzitter keek bang en wilde geen risico’s nemen.

En dan zelf verhongeren zeker?!‘ gilde Roger.

De voorzitter tuurde naar de horizon. Weer een dilemma. Tussen de mist in de verte zag hij een schim van een cruiseschip. Een pluim tufte uit de schoorsteen en het tuig maakte vaart naar Engeland.

Ik heb tijdens mijn zakenreizen gezien dat die cruiseschepen ook van die vogelmachines hebben. Op het dek eten oranje mensenwezens frieten. Misschien kunnen we de Angry Birds voorstellen om ook een deel op de cruiseschepen te gaan eten. Dan hebben wij meer ruimte hier en is iedereen content.‘ De voorzitter braakte nog een laatste prop Croky chips uit en krijste richting de binnenstad.

Kom alhier! Kom alhier!

De zwarte vogels zwermden naar de golfbreker onder het staketsel en waren één en al oor. De Angry Birds lachten breed en koersten naar het schip samen met een groep zeemeeuwen. Ze waren content. Weer wat terrein gewonnen. Vandaag samen smullen op het cruiseschip, morgen de vuilniszakken plunderen en overmorgen komt Albatros Huxley terug met zijn heerlijke chips. De rust keerde weer onder het Oosterstaketsel en het water klotste verder.

 

Dit is een korte zomerreeks met verhalen uit Blankenberge die doorheen de zomer van 2017 hier verschijnen.

     0.  Aangespoeld

  1. De bende van de zeemeeuw
  2. De hond die droomt van een leven in het frietkot
  3. Knotwilgen in het park
  4. Waar Elvis blijft bestaan
  5. Het Oosterstaketsel
  6. Belle Epoque
  7. Voorbij de pier

1 thought on “De bende van de zeemeeuw”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s